Pagkatapos ng mahigit na isang taon (dalawang buwan nalang ay mag dadawalang taon na), ako ay nagbabalik. Ang huling artikulong aking inilimbag ay noong Hulyo Beynte Nuebe taong dalawang libo’t siyam. Hindi pa po ako patay, at hindi din ako namatay at nabuhay muli. Ako ay buhay at ako ay nagsusulat ngayon ng isang blog post. Ang daming tanong ang na stuck sa aking sulatniko. Napuno ang sulatniko ko ng mga katanungang bumabagabag sa isipan ng taong bayan.

Nakatanggap pa ako ng napakahabang tanong nung isang araw tungkol sa isang taong may kabit at nahuli, at nag sorry, at nagkaroon ulit ng kabit, at hindi na nag sorry.

May mga tanong din na walang kwenta, at mga mas walang kwenta, at pinaka walang kwenta. At may mga tanong din na nasagot na pero tinanong ulit kasi… ewan ko kung bakit.

Hayaan nyo, sasagutin ko lahat ng inyong mga katanungan sa abot ng aking makakaya. Pag pasensyahan nyo na ako kasi di ako nakapag update ng matagal, kahit gustuhin ko man ito. Masyadnog busy ang buhay artista. Shooting dito, shooting doon, taping dito at taping doon, at concert dito, concert doon. Wala na akong private life. Puro pag harap sa camera na ang ina atupag ko araw araw. Ang hirap, masyadong mahirap ang ganitong buhay. Gusto ko na ulit maging isang normal at anonymous, gusto ko na ulit maging Jemme na nakilala niyo dati. Yung jemme na sumasagot lng ng tanong at walang ibang iniisip kundi sagutin ang inyong mga katanungan araw araw.

Hanggang dito nalang at ako’y magbabasa ulit ng mga katanungan sa aking sulatniko. Maraming salamat sa pag tangkilik at pag subay-bay sa blog na to! Mabuhay ang Pilipinas!

Postscript: Leave A Comment // Subscribe (RSS Feed)

The Next Post:
The Previous Post: Sampung Makapangyarihan at Bumabangon na bagong Blogs ngayong taong dalawang libo at siyam.